Móður­stúka

Pistill stofnanda Fjölnis

Gísli Benediktsson — Fjölnir

Þegar St. Jóh. stúkan Fjölnir var stofnuð fyrir 27 árum hafði ég verið meðlimur í frímúr­ar­a­reglunni í 7 ár. Gekk í stúkuna Mími í janúar 1980 þá 33 ára gamall. Stofnun stúku í lögsagn­ar­um­dæmum þar sem stúkur eru  starfandi fyrir er með öðrum hætti en á svæðum þar sem Reglan er að hasla sér nýjan völl.

Á þeim stöðum er fyrst stofnað bræðra­félag og síðan fræðslu­stúka, sem starfar í nokkur ár undir verndar­væng ákveð­innar móður­stúku annars staðar á landinu, þar til fullgild St. Jóh. stúka er form­lega stofnuð. Þannig háttur var hafður á þegar Vaka á Egilstöðum var stofnuð fyrir 4 árum og Hlér í Vest­manna­eyjum, sem var stofnuð 15. nóvember s.l. Bræður sem starfa innan bræðra­félaga eða fræðslu­stúkna hafa hlotið upptöku og eru bræður í öðrum stúkum. Þegar fræðslu­stúka verður fullgild stúka flytjast bræðurnir á milli.

Á svæðum þar sem stúkur eru fyrir er framkvæmd á stofnun stúku með öðrum hætti. Þá er stúkan stofnuð beint með ákveðnum fjölda bræðra úr öðrum stúkum og hefur störf sín strax á stofndegi sem fullgild stúka. Í tilfelli Fjölnis komu flestir stofn­endur frá Mími. Fyrsta Stm. stúkunnar, Vali Valssyni, var falið að annast stofn­unina og valdi hann stofn­endur hennar, 39 bræður, jafnmarga og hlekk­irnir í keðjunni á skjald­ar­merki stúkunnar.

Hvað mig varðar verður seint fullþakkað fyrir það tækifæri sem ég fékk að vera stofnandi stúku og eins það traust sem mér var sýnt að taka sæti sem einn af embætt­is­mönnum hinnar nýju stúku, sem ritari. Það verður að segjast eins og er að sá tími sem fór í hönd frá formlegri ákvörðun um stofnun fram að stofndegi var bæði annasamur og skemmti­legur, en ekki síst lærdóms­ríkur. Hugsa varð fyrir öllum hlutum stórum og smáum þannig að stúkan gæti hafið stúku­starf á stofndegi. Velja nafn, kenniorð, hanna stúku­merki, útvega einkenni, siðabækur, tryggja að öll áhöld væru til staðar o.s.frv., o.s.frv. Svo rann stofndag­urinn upp og allt gekk að óskum.

Ef velja ætti eitt orð sem einkenndi undir­búnings­starfið þá held ég að það væri metnaður. Allir sem að komu, verðandi embætt­ismenn og aðrir stofn­endur undir styrkri stjórn Stólmeist­arans voru staðráðnir í því að vinna gott verk sem allir gætu verið stoltir af. Í því sambandi má ekki gleyma þátttöku fjölda annarra bræðra sem leitað var til til margþættra verka. Fyrir okkur sem tókum þátt í undir­bún­ingnum og stúku­starfinu á fyrstu árunum er einstaklega ánægjulegt að sjá að á árunum sem liðin eru síðan hefur aldrei verið gefið eftir í þeim efnum. Metnað­urinn, sem tendraður var í upphafi, lifir enn og við skulum sameinast um að það breytist ekki.

Við megum hins vegar ekki gleyma því, bræður mínir, að við erum allir meðlimir í einum félags­skap, Frímúr­ar­a­reglunni. Einstakar stúkur eru einungis umgjörð um hið formlega stúku­starf en markmið okkar, sem við vinnum að, er mun dýpra og í raun óháð umgjörðinni. Með þetta í huga er mér ljúft að minnast þess að Mímir er og verður alltaf mín móður­stúka. Þar var tekið á móti mér þegar ég knúði dyra í upphafi og þar var ég leiddur fyrstu sporin. Fyrir það verð ég ávallt þakklátur.

Gísli Benediktsson X — nr. 7 — h. t. au. ei.

Innskráning

Hver er mín R.kt.?