Gott ráð

Pistill stofn­anda Fjölnis

Þorsteinn Svörfuður Stefánsson — Fjölnir

Ég gekk í Frímúr­ar­a­regluna 5. des. 1983, í St. Jóh. stúkuna Mími. Nokkuð langur aðdragandi var að þessu, en ég var þá nýlega fluttur til Íslands eftir 12 ára dvöl í Gautaborg í Svíþjóð. Þar hafði ég og fjölskyldan kynnst golf- íþróttinni og líkað vel. Þess vegna gengum við fljótlega í Golfklúbb Reykja­víkur og þar kynntist ég Guðmundi S. Guðmundssyni, sem var þá framkvæmda­stjóri klúbbsins.

Ég hafði áður kynnst mönnum, sem voru í Reglunni, en upplýs­ingar um hana lágu ekki á lausu hjá neinum þeirra. Ég fékk þó að vita að umsækj­endur þyrftu að hafa tvo meðmæl­endur og bað ég því Guðmund að vera annan þeirra. Þá var að finna hinn, en ég þekkti engan nema séra Pétur heitinn Sigur­geirsson, biskup, sem ég hafði kynnst þegar ég var í MA á Akureyri. Eftir nokkra umhugsun pantaði ég tíma hjá biskupnum. Hann tók mér mjög vel og sam­þykkti að vera meðmælandi minn. Þessir menn reyndust mér báðir afar vel.

Á inngön­gufundinum varð mér ljóst að ég þekkti fleiri reglu­bræður en ég hafði haldið, því að Indriði Pálsson, þá HSM stjórnaði fund­inum og Ásgrímur, bróðir hans og uppeldis­bróðir minn, svo og Jón Arndal Stefánsson voru einnig á fundinum, en ég og þessir þrír menn erum systkina­synir.

Í Mími varð ég fljótlega vörður og árið eftir bauð Jón Þ. Gíslason, sem þá var næstur á eftir bræðrunum Sverri og Ragnari Jónssonum í siðameist­arahópi Mímis, mér að koma í hópinn og taka þátt í því starfi, sem siðameistarar inna af hendi. Það var góður og samheldinn hópur og lærði ég mjög margt af þessum ágætu mönnum, sem síðar hefur komið mér að góðu gagni.

Þegar Guðni Jónsson spurði mig hvort ég vildi vera með í að stofna nýja St. Jóh. stúku, hikaði ég í fyrstu og bað um umhugs­un­ar­frest, enda var ég þá aðeins búinn að vera rúm þrjú ár í Reglunni. Ég ræddi svo málið við annan með­mælanda minn, Guðmund S. Guðmundsson, sem hvatti mig eindregið til að grípa þetta tækifæri, því að slík væru ekki á hverju strái. Fór ég síðan að hans ráði og hef aldrei séð eftir því, enda áttaði ég mig fljótlega á því að það væru forréttindi að fá að taka þátt í að stofna stúku.

Þegar stúkan Fjölnir var stofnuð 25. janúar 1987, undir stjórn Vals Valssonar var ég valinn til að vera þriðji maður í fimm manna hópi siðameistara undir stjórn Hauks Bjarna­sonar. Stofn­endur Fjölnis voru 39, þannig að þetta var lítil stúka í fyrstu og því var lögð áhersla á að sem flestir, og helst allir mættu á fundina, og lögðu menn metnað sinn í að mæta vel. Sömuleiðis var öll embætt­is­færsla æfð á skipu­legan hátt og voru embætt­ismenn því vel undir störf sín búnir.

Ekki er annað að sjá en að þessi metnaður hafi haldist.

Þorsteinn Svörfuður Stefánsson   R&K — IVR — nr. 38

Innskráning

Hver er mín R.kt.?